کرم کتابی


شنیدم شبی در کتب خانۂ من
بہ پروانہ می گفت کرم کتابی
بہ اوراق سینا نشیمن گرفتم
بسی دیدم از نسخہ
ٔ فاریابی
نفہمیدہ ام حکمت زندگی را
ہمان تیرہ روزم ز بی آفتابی
نکو گفت پروانہ
ٔ نیم سوزی
کہ این نکتہ را در کتابی نیابی
تپش می کند زندہ تر زندگی را
تپش می دہد بال و پر زندگی را