کرمک شبتاب
شنیدم کرمک شبتاب می گفت نہ آن مورم کہ کس نالد ز نیشم توان بی منت بیگانگان سوخت نپنداری کہ من پروانہ کیشم اگر شب تیرہ تر از چشم آہوست خود افروزم چراغ راہ خویشم
